Acties
Om de immer lijdende clubkas te spekken werd door toenmalig voorzitter Wim Rietkerk en Huub Robeerts een kwartetspellenactie op poten gezet. Kaarten met foto's uit Hoorn bezorgde de vereniging een financieel succes! Minder succesvol was de oliebollenactie. Bij een kraam op de markt werden oliebollen gekocht en de leden probeerden deze aan de man te brengen. Het was één grote ellende! De bodem van de zak werd week van de overdadig aanwezige olie... dus moest een hand onder de zak worden gehouden anders rolden de bollen met de gesmolten poedersuiker er spontaan onder uit! Dat verkoopt niet. Het ging hier dus ook om een eenmalige actie.

De Brassband heeft ook nog in de tulpenhandel gezeten. Het zogenaamde tulpenproject. Om een partijtje dempers te bekostigen heeft Frits Keuper, euphonium-speler, eens een wagen tulpen naar het VU in Amsterdam gebracht. De vader van een jeugdlid werkte bij het VU en wilde ter ere van valentijnsdag (van horen zeggen) alle dames aldaar een bosje geven.

Frits heeft sowieso wel wat met dempers... De dirigent wilde dat alle cornetten een wow-wow-demper kregen. Afijn... ze werden besteld en binnen een week had Frits ze in huis doch vergat ze de eerste repetitie mee te nemen. De dirigent begon er ook niet meer over en pas na ruim een jaar vroeg de dirigent aan Frits, die toen penningmeester was: "Kunnen alle cornetten een wow-wow-demper krijgen?"

De eerste speculaasactie van de Brassband was tevens het begin van de "Brassers", een groepje van Brassband-leden die door het maken van aangename lichte muziek wat bijverdienen voor de clubkas. Op een van de Firma Groot gehuurde vrachtwagen met een zeer ervaren chauffeur (zus van Leo, er lopen sindsdien verdacht veel leden met een kunstgebit) werden deze Brassers vervoerd, en de overige Brassbandleden verkochten speculaaspoppen. Deze actie wordt uiteraard elk jaar in november gehouden en nu gebeurde het eens dat "trombonist" Eelke Wiersma vermoedelijk dacht dat het midzomer was want hij kwam in zomertenue. Juist dat jaar kwam de verkoop maar moeizaam op gang en de hagel en snijdende koude wind vloog de mensen om de oren. Eelke zat vanaf 10 uur 's morgens te rillen van de kou. Eindelijk om 5 uur kwam een kennis van een der leden die de verlossende woorden sprak: "Geef mij de laatste 100 poppen maar." De leden zijn hem er nog steeds dankbaar voor.

Wereld Muziek Concours
De Hoornse Brassband heeft ook meegedaan aan het Wereld Muziek Concours (WMC) in Kerkrade. Veel leden werden bij familie van de dirigent ondergebracht zodat een alcoholvrije avond voorafgaand het concert gegarandeerd was. Dit mocht echter niet baten, de enige reden waarom de Brassband het "vaandel" in de afdeling uitmuntendheid mee mocht nemen was dat het andere orkest uit dezelfde afdeling ook niet zo best speelde.

Frits Landesbergen
Voor een volledig uitverkochte Oosterkerk werden de tachtiger jaren in 1989 afgesloten met een nieuwjaarsconcert in samenwerking met "Bernhard Berkhouts Swingmates" met "Frits Landesbergen" op vibrafoon.

De Heren S. en K.
Een aardige anekdote, dat beslist het vermelden waard is, is ook hetgeen gebeurde na het 12 1/2 jarige huwelijks-feest van Huub en Marie-José Robeerts. De volledige Brassband was aanwezig en een aantal leden werden door de gastheer aangemoedigd zoveel mogelijk alcoholische drankjes te gebruiken aangezien er toch een vast bedrag was afgesproken. Twee van deze leden, de heer S. en de heer K., moesten 's nachts op de fiets van dansschool "Peter Verbiest" naar een verderop gelegen dorp om thuis te komen. Afijn... de heer S. fietsend met trombonekoffer in de hand, terwijl de heer K. zijn cornetkoffer op zijn bagagedrager vastgebonden had met een zogeheten "spin". Dat ging prima tot de spin van de heer K. op onverklaarbare wijze in het wiel vast draaide. De fiets kon vervolgens niet meer voor- of achteruit en werd daarom bij een willekeurige woning achtergelaten. De heer K. sprong, met in de ene hand de cornet en in de andere hand de trombone achterop de fiets, een sportmodel, van de heer S. Na ongeveer 15 meter gereden te hebben zakte de heer K op onverklaarbare wijze door het achterwiel van de fiets van de heer S. Dit betekende weer een fiets minder. Sjokkend liep het span door de straat tot ze midden in de nacht een lampje zagen branden waar ze aanbelden. Een taxi werd gebeld en na bij wildvreemde mensen nog een even een afzakkertje te hebben gehaald bracht de taxi de heren thuis. De dag daarop hebben de heren een middag besteed om:

  • de fietsen te zoeken, want 's nachts zag de straat er heel anders uit dan overdag,
  • om de heer K. zijn instrument te zoeken die hij ergens achtergelaten had.

Het duo heeft een aantal angstige uurtjes gehad want hoe vertel je zoiets de vereniging. Gelukkig kon de cornet afgehaald worden bij het taxibedrijf want de dienstdoende chauffeur had de koffer in zijn taxi gevonden.

Kortom: Een feest om nooit te vergeten!